Archiwa: Afryka - Adventures No Limits

Góry Brandberg

Adventures No Limits — Wed, 26 Oct 2022 19:48:53 +0000

26.10.2022

GÓRY BRANDBERG

Masyw górski Brandberg mieści się na terenie Namibii w jej północno-zachodniej części. Tam też zlokalizowany jest najwyższy szczyt tego kraju Königstein, mierzący 2573 m. n.p.m. Dostać się tam można tylko po uzyskaniu odpowiednich pozwoleń oraz pod opieką przewodnika. Przez to, że góry Brandberg są oddalone parędziesiąt kilometrów od „cywilizacji” oraz panują tam bardzo wysokie temperatury, poza zimą, w te rejony zapuszcza się mniej niż 50 turystów rocznie. Jednak dzięki temu, miejsce to nadal pozostało dzikie i nienaruszone przez człowieka.

OPIS

Góry Brandberg mają kształt dużej, kolistej, granitowej intruzji o wymiarach około 30 km na 25 km. Są to pozostałości, sięgające 100-120 milionów lat (dane zależne od źródła) po wulkanie, który był przykryty przez dzisiejsze wody Oceanu Atlantyckiego (nie wiadomo czy w całości). Góry znajdują się w regionie Erongo, w zachodniej części Namibii i zajmują powierzchnię około 750 km². Przy bardzo dobrej przejrzystości powietrza, z najwyższych szczytów, jak np. z Königstein, można dostrzec Ocean Atlantycki, który jest oddalony o około 90 kilometrów. Pasmo górskie ma średnią wysokość 2500 metrów, przez co przewyższa pobliskie otoczenie o około 2000 metrów. Tereny wokół gór są praktycznie płaskie i składają się ze stepów oraz równin. Brandberg oznacza „ognistą górę”. Odnosi się to do czerwonego koloru, który pokrywa górę podczas zachodu słońca lub w trakcie intensywnego letniego upału. Jedne z popularniejszych szczytów w tym masywie górskim to Horn, Numasfels, Aigub, Orabeskopf czy Zisabspitze. Góry te nie są zamieszkane, nie ma tu żadnych wiosek, a jedynymi ludźmi, którzy się tu zapuszczają są turyści oraz grupy badaczy z przewodnikami.

LOKALIZACJA

Najbliższym miastem, w którym można przenocować i zrobić zakupy na wyprawę jest Uis, oddalone o niecałe 35 kilometrów. Miejscowość ta leży 330 kilometrów na północny zachód od stolicy Namibii Windhuk. Samochodem, dystans ten można odbyć w niecałe 4 godziny. Trasę można przejechać z napędem na jedną oś, lecz by z Uis dojechać do Brandberg, lepiej zaopatrzyć się w samochód terenowy. Droga w kierunku gór nie jest utwardzona w całości i występują liczne nierówności. Po drodze z Windhuk do Uis nie ma problemu z zatankowaniem samochodu, a na stacjach są bankomaty, gdzie można wypłacić pieniądze. Warto mieć przy sobie gotówkę, ponieważ o ile za nocleg czy zakupy można

KTO PIERWSZY WSZEDŁ NA SZCZYT?

Niemiecki odkrywca Reinhard Maack był pierwszą osobą, która udokumentowała zdobycie najwyższego szczytu Namibii Königstein (2573 m n.p.m.). Maack wszedł na górę w lutym 1917 roku. Odkrył też słynną „Białą Damę”, która wraz z innymi malowidłami naskalnymi świadczy o tym, że wcześniej tereny te zamieszkiwali Buszmeni. Niektóre źródła podają, że malowidło zostało odkryte przez Reinharda w styczniu 1918 roku. Inne natomiast wskazują, że w 1917 roku Reinhard chciał wykonać prace topograficzne i trygonometryczne, aby narysować dokładne mapy gór, dlatego musiał zorganizować druga wyprawę, którą Maack poprowadził w grudniu 1917 roku.

Wieczorem 2 stycznia 1918 roku Maack, Ernst Gries i Georg Schulze stali już na najwyższym szczycie masywu górskiego Brandberg, ciesząc się niesamowitymi widokami i ciszą. Reinhard o górach Brandberg w swoim pamiętniku pisał w następujący sposób: „Jeśli chcesz dostać się na szczyt Brandberga […] niezbędne są trzy rzeczy: po pierwsze woda […], po drugie gruba skóra, która pozwala wygodnie odpocząć na nagiej skale i po trzecie niespożyta energia do radzenia sobie z pozornie niekończąca się wędrówką przez dzikie rumowiska skalne”.

MALOWIDŁA

Wykopaliska na terenie masywu Brandberg ukazały, że te tereny były już zamieszkiwane przez ludność San prawie 5000 lat temu. Górskie potoki i jaskinie mogły służyć jako obszar do gromadzenia się rozproszonych grup łowców-zbieraczy lub pasterzy. Zwiększona aktywność społeczna i rytualna, związana z koncentracją ludzi, prawdopodobnie przyczyniła się do powstania sztuki naskalnej. Po tym można stwierdzić, że Brandberg był ważnym miejscem kulturowym dla rdzennych mieszkańców Namibii.

Przewodnicy stacjonują zazwyczaj w biurze parku po wschodniej stronie gór Brandberg, gdzie rozpoczyna się szlak do malowidła „Białej Damy”. Dzieło to znajduje się w wąwozie Tsisab i ma około 2000 lat. W obydwie strony można przejść się w niecałe 3 godziny. Wycieczki do tego miejsca odbywają się tylko z przewodnikiem. Najlepiej oglądać tamtejsze obrazy wcześnie rano lub późnym popołudniem, aby uniknąć upałów południową porą (poza zimą). Rysunki tam wykonane przedstawiają m.in. Buszmenów, medyków, wojowników, a także zwierzęta. Malowidła mają od 2000 do 4000 lat. Rycina „Białej Damy” została tak nazwana w latach pięćdziesiątych, a dokładnie w 1955 roku przez Henri Breuila (1877-1961), francuskiego księdza archeologa i prehistoryka. Porównał on figurę z obrazami znalezionymi na Krecie, na przykładzie Pałacu w Knossos. Mimo że „Biała Dama” nie ma żadnych typowo kobiecych form, Breuil doszedł do wniosku, że postać musiała być kobietą, ze względu na jej postawę i przedmioty przez nią trzymane. Było to naczynie lub kwiat lotosu. Jednak, jeśli uważnie przyjrzymy się postaci, widać cechy fizyczne mężczyzny, który w jednej ręce trzyma łuk i strzały, a w drugiej coś, co przypomina kieliszek do wina. Włosy są proste i jasne, zupełnie nieafrykańskie. Ciało natomiast jest pomalowane na biało od klatki piersiowej w dół. Pozostała część obrazu przedstawia inne kobiety w trakcie jakiegoś rytuału, a jedna z nich nabija na pal małe zwierzę. Obecnie przyjmuje się, że jest to postać myśliwego lub szamana, który nosi osprzęt myśliwski. Niektórzy twierdzą, że jest to lekarz, zważywszy na białe ubarwienie postaci.

ILE TRWA WĘDRÓWKA NA SZCZYT KÖNIGSTEIN?

Jeśli uczestnicy grupy mają bardzo dobrą kondycję oraz dojadą samochodem pod sam masyw górski, zdobycie najwyższego szczytu zajmie jeden dzień. Natomiast jeśli po drodze chce się oglądać malowidła oraz robić zdjęcia, jednocześnie nie narzucając sobie szybkiego tempa, to w takim wypadku na wędrówkę należy liczyć dwa dni. Pierwszego dnia podchodzi się pod szczyt, gdzie rozbijany jest obóz, a drugiego dnia zdobywa się wierch i następuje zejście z powrotem do samochodu.

CO WARTO WIEDZIEĆ

Potrzebne pozwolenia oraz „wynajem” przewodnika można dokonać na stronie Rady Dziedzictwa Narodowego Namibii w Windhoek. Można to zrobić za pośrednictwem formularza kontaktowego lub zadzwonić i porozmawiać z przedstawicielem (w przypadku kontaktu telefonicznego czas oczekiwania na odpowiedź jest zdecydowanie krótszy). Można także spróbować uzyskać zezwolenia w Brandberg Rest Camp w Uis. Cały proces nabycia zezwoleń i wypełnienie odpowiednich dokumentów, które trzeba z powrotem odesłać, trwa dwa-trzy tygodnie. Całkowity koszt (przewodnik i potrzebne dokumenty) to kilkaset dolarów amerykańskich, lecz o konkretną cenę trzeba dopytać, ponieważ stawka jest zależna od długości wyprawy oraz miejsc, które chce się zwiedzić.

Biorąc pod uwagę średnią temperaturę, jaka panuje w górach Brandberg, a jest to około 30 stopni Celsjusza, w przeciągu jednego dnia wędrówki osoba dorosła jest w stanie wypić nawet 5 litrów wody.

Wychodząc w góry Brandberg, trzeba wziąć ze sobą solidne górskie buty, kijki, wysokoenergetyczne przekąski oraz odpowiednią odzież przeciwsłoneczną (czapka, kapelusz, okulary, kremy z filtrem itp.). Jeśli chcemy nocować, należy także wziąć karimatę, namiot i śpiwór. Zawsze można dopytać przed wyruszeniem w drogę przewodnika, co przyda się nam podczas wędrówki.

Koszt wejścia na szlak, który prowadzi do malowidła „Białej Damy” na rok 2022 wynosi 60 dolarów namibijskich za osobę oraz 20 N$ za parking. Aktualne ceny można sprawdzić tutaj.

Warto zabrać ze sobą filtr lub tabletki do uzdatniania wody w celu jej oczyszczenia, gdy pobierzemy ją z potoku.

GDZIE LEŻY SZLAK NA KÖNIGSTEIN?

Szlak na szczyt Königstein zaczyna się od wejścia do wąwozu Gaaseb. Jest to krótsza wersja, która zajmuje od 1 do 3 dni wędrówki. Długość wyprawy jest zależna od kondycji uczestników, ilości postojów na odpoczynek, oglądanie malowideł lub sesji zdjęciowych. Należy pamiętać, że szlak jest słabo oznakowany i ma wiele odnóg, pól głazów oraz gładkich płyt skalnych. Dlatego tak ważny jest przewodnik u naszego boku. Raz na jakiś czas zdarza się zauważyć rozrzucone po skalistym terenie małe krzewy i pojedyncze drzewa akacji, aloesu czy drzewa kołczanowe. Mogą one posłużyć za punkty orientacyjne na szlaku. Imponujące formacje skalne, strome klify i kanciaste głazy to kolejne elementy tutejszego krajobrazu. Idealnym miejscem na przenocowanie pod szczytem są obszary, gdzie są płaskie skały, by można było w miarę komfortowo się przespać w pobliżu cieków wodnych, w celu uzupełnienia zapasów wody. Z najwyższej góry Namibii rozpościera się wspaniała 360-stopniowa panorama, która ukazuje liczne ciemnoszare szczyty i grzbiety, tworzące masyw Brandberg oraz jasnobrązowe równiny i pustynie.

Istnieje też druga opcja, która zajmuje od 4 do 5 dni wędrówki. Szlak rozpoczyna się od wejścia do kanionu Amis od południowo zachodniej strony Brandberg. Amis w języku lokalnym oznacza „Struś”. Po drodze można zwiedzić tzw. Snake Cave, która przedstawia malowidła zwierząt. Wybierając tę opcję, należy pamiętać, by plecak był jak najlżejszy i mieć przy sobie jedną lub dwie puste butelki, byśmy w przypadku napotkania strumienia mogli zrobić zapasy wody na dalszą wędrówkę. Na szczycie jest chłodno i często wieje wiatr, dlatego dobrą opcją jest zostawienie plecaków w obozie i wejście na szczyt bez nich. Lepiej jest się ciepło ubrać lub przynajmniej wziąć bluzę ze sobą. Kanion Amis jest stromy i bardzo skalisty, więc w tym miejscu trzeba zachować szczególną ostrożność (zwłaszcza przy schodzeniu). Należy pamiętać też, aby zabrać ze sobą telefon komórkowy, żeby w drodze powrotnej zadzwonić do obozu wypoczynkowego, by nas stamtąd odebrano. Na szczycie góry Königstein i po zejściu z masywu Brandberg, nie powinno być problemu z zasięgiem.

KIEDY NAJLEPIEJ WYBRAĆ SIĘ DO NAMIBII?

Rekomendowaną porą na wyjazd do Namibii jest zima, która trwa od czerwca do sierpnia. Za dnia temperatura sięga średnio 21-22 stopni Celsjusza, a w nocy około 10 °C. Warto wtedy wziąć ze sobą ciepłe ubranie, ponieważ o tej porze noce są chłodne. Niektórzy turyści przyjeżdżają do tego kraju również w kwietniu, maju i wrześniu, by uniknąć większych skupisk turystów w popularnych miejscach, kosztem zmagania się z wyższą temperaturą.

CIEKAWOSTKI

Mówi się, że istnieje ponad 900 udokumentowanych miejsc z malowidłami skalnymi w Brandberg i niezliczone inne, które jeszcze nie zostały „odkryte” (lub przynajmniej zgłoszone).

Oficjalną walutą w Namibii jest dolar namibijski. Jednak poza nim, w Namibii często można zapłacić także Randem (waluta RPA), ponieważ ich kursy bardzo często są identyczne. Zdarzy się czasami różnica w wysokości kilku centów, ale to rzadkość. W RPA jednak, nie można płacić dolarem namibijskim.

Masyw Brandberg, w którym znajduje się 43 000 – 50 000 obrazów (dane zależne od źródła) i rycin naskalnych, jest postrzegany jako skarbnica sztuki prehistorycznej. Osoby, które rozpowszechniły informacje na temat tych malowideł to Ernst Rudolf Scherz, który opublikował trzy książki na temat tutejszych rycin oraz Harald Pager, który wykonał 43 000 – 45 000 rysunków figur z 879 miejsc.

zapłacić kartą, tak przewodnicy nie akceptują już tej formy płatności.

W dawnych czasach w Uis istniały kopalnie, gdzie wydobywano cynę, lecz teraz w ich okolicach głównie wypala się tam cegły z gliny.

PRZYDATNE LINKI

PODSUMOWANIE

Dla miłośników gór oraz dziczy, masyw Brandberg jest idealnym miejscem na wypoczynek. Fakt, że nie zapuszcza się tam więcej niż 50 osób rocznie, gwarantuje podróżnym przybywającym w te okolice pełne oderwanie się od cywilizacji. Osoby zainteresowane starożytnym malarstwem na pewno nie przejdą obojętnie obok skansenu malowideł w okolicy słynnej „Białej Damy”. Warto zwrócić uwagę, że Namibia jest stosunkowo tanim krajem, a językiem urzędowym jest język angielski. Mimo że np. dla Europejczyków, Azjatów czy Amerykanów jest to odległy kraj, nie jest on aż tak obcy jak inne regiony Afryki.

Ji-Elle, źródło commons.wikimedia.org.

Tsisab River Gorge, autor Thomas Wagner, źródło wikiwand.com (zdjęcie edytowane).

Königstein, autor Mariusba, źródło commons.wikimedia.org.

Thomas Wagner, źródło commons.wikimedia.org (zdjęcie edytowane).

Olga Ernst źródło commons.wikimedia.org.

POLEĆ ARTYKUŁ

ODWIEDŹ TAKŻE

TAMAGHZA I ZŁOTY KANION

DROGA W WĄWOZIE DADES

GERLACH

Artykuł Góry Brandberg pochodzi z serwisu Adventures No Limits.

Droga w Wąwozie Dades

Adventures No Limits — Thu, 29 Sep 2022 19:57:25 +0000

29.09.2022

DROGA W WĄWOZIE DADES

Wąwóz Dades znajduje się praktycznie w samym centrum Maroka. Droga, która przez niego przebiega, jest zaliczana do najniebezpieczniejszych w całej Afryce. Składa się z licznych serpentyn, nierówności na drodze i wyróżnia się brakiem barierek i poboczy. Dlatego osobom o słabych nerwach lub cierpiących na chorobę lokomocyjną, odradza się przejazd tą szosą. Jednak na tych, którzy dobrze czują się za kierownicą i niestraszna jest im jazda w niezbyt sprzyjających warunkach, będzie czekać nagroda w postaci wspaniałych widoków na marokański wąwóz Dades.

HISTORIA GEOLOGICZNA

Miliony lat temu, dzisiejsze tereny wąwozu były zalane przez wody oceaniczne. Ostatecznie ruchy płyt tektonicznych doprowadziły do powstania gór Atlas oraz rzeki Dades/Wadi Dadis. Strumienie wody wyryły ścieżkę w miękkiej skale osadowej, przyczyniając się do poszerzania i pogłębiania wąwozu. Obecnie rzeka Dades ma prawie 350 kilometrów długości (około 220 mil), a jej źródło znajduje się w górach Atlasu Wysokiego. Rzeka dopływa do pustyni Sahara, gdzie łączy się z rzeką Wadi Dara/Draa. Ściany wąwozu osiągają w niektórych miejscach wysokość prawie 500 metrów (około 1600 stóp), a miejscowa ludność Berberowie wykorzystuje rzekę do nawadniania pól różanych, gajów oliwnych i migdałowców. W okolicznych górach ludzie nadal mieszkają w jaskiniach, prowadząc koczowniczy tryb życia i używając doliny jako sezonowej drogi do pastwisk w Atlasie Wysokim.

KRÓTKO O WĄWOZIE

Wąwóz Dades znany jest z niesamowitych formacji skalnych i kasb, wzniesionych kilka wieków temu wzdłuż wąwozu. Jest to jeden z najbardziej malowniczych przejazdów na świecie. Dolinę Dades charakteryzuje dziki krajobraz, ze śniegiem osadzonym na szczytach gór Atlas i pejzażem półpustynnym w niższych partiach kanionu. Wąwóz Dades znany jest również jako Droga Tysiąca Kasb i liczy niecałe 130 km długości (około 80 mil) od Boumalne Dades do Agoudal. Chcąc przejechać cały wąwóz, koniecznie trzeba posiadać lub wypożyczyć samochód z napędem 4×4 lub motocykl terenowy, ponieważ mijając miejscowość Msemrir (jadąc od strony miasteczka Boumalne Dades), droga staje się szutrowa. Formacje skalne przechodzą w różne kolory w odcieniach brązu, beżu, złota, pomarańczu, czerwieni i ciemnego fioletu. Wiele historycznych kasb i ksarów, czyli dawnych warowni Berberów, zostało przekształconych w hotele i restauracje.

WĄWÓZ DADES- GDZIE TO JEST?

Wąwóz leży w prowincji Tinghir, w regionie administracyjnym Drâa-Tafilalet. Najłatwiej dotrzeć do wąwozu Dades z małego miasteczka Boumalne Dades, położonego 122 km na północny wschód od Warzazat i 53 km od Tinerhir. Droga ta na mapach ma oznaczenie R704. Jest utwardzona (nie w całości), ale pełna ostrych zakrętów. Po drodze znajduje się wiele punktów widokowych, gdzie można zrobić zdjęcie. Najlepszą porą na zwiedzanie dolnych partii doliny jest okres od marca do czerwca, a góry najlepiej zdobywać od maja do sierpnia. Wąwóz zaczyna się tuż na północ od spokojnego miasteczka Boumalne Dades, z którego droga prowadzi do kanionu. Warto pamiętać, żeby na szczycie odwiedzić restaurację Tisdrine, ponieważ jest tam wspaniały punkt z widokiem na całą drogę.

JAK JEŹDZIĆ PO MAROKU

NIE PRZEKRACZAJ PRĘDKOŚCI ANI LINII CIĄGŁEJ

Patrole policyjne są często spotykane w większych miastach oraz na drogach o dużym natężeniu ruchu. Policja najczęściej zatrzymuje kierowców, którzy przekraczają prędkość (chyba jak wszędzie 😊) lub przekroczą linię ciągłą. Ograniczenia prędkości w Maroku to 50km/h w miastach, 80km/h poza miastem i 100km/h na autostradach. Jeśli ktoś miga przed nami reflektorami, oznacza to zazwyczaj, że za następnym zakrętem znajdują się policjanci.

ZACHOWAJ DYSTANS I NIE POLEGAJ NA KIERUNKOWSKAZACH

Marokańczycy mają bardzo swobodne podejście do przepisów drogowych. Nie są zbytnio przywiązani do kierunkowskazów. Preferują raczej jazdę bez sygnalizowania kierunków jazdy. Tak że kiedy jeździmy po Marokańskich drogach, lepiej zachować duży odstęp przed samochodem, który jedzie przed nami. Marokańscy kierowcy też niekoniecznie będą zwracać uwagę na nasze kierunkowskazy.

NIE PRZEJMUJ SIĘ TRĄBIENIEM

Marokańskie drogi są głośne, prawie wszyscy trąbią. Powodem jest nie tylko ostrzeganie przed niebezpieczeństwem, ale również zniecierpliwienie kierowców na światłach, trąbienie na pieszych, którzy chodzą po całej drodze, podziękowanie za wpuszczenie na pas ruchu czy zwrócenie uwagi, że ktoś kogoś wpuszcza na jezdnię.

WYNAJMIJ ODPOWIEDNI SAMOCHÓD

Jeśli wybieramy się do Maroka nie swoim samochodem czy motocyklem, warto zadbać o to, jaki pojazd wypożyczymy. Jeśli chcemy jeździć po miastach lub po regionach turystycznych, wystarczy zwykły samochód z napędem na jedną oś. Natomiast jeśli chcemy pojeździć po drogach w górach Atlas, to tutaj trzeba już wypożyczyć samochód z napędem 4×4 lub motocykl terenowy. Powodem jest to, że w wyższych partiach gór jest mało utwardzonych dróg oraz może się zdarzyć, że nawet latem w górach będzie leżał śnieg.

POBIERZ MAPY NA TELEFON PRZED PODRÓŻĄ

Należy mieć na uwadze, że Maroko jest biednym krajem w porównaniu do np. państw europejskich, przez co sieć internetowa jest słabo rozwinięta. Dlatego dobrze jest przed podróżą do tego kraju ściągnąć mapy regionów, po których będziemy jeździć i korzystać z nawigacji w trybie offline. Dobrym pomysłem jest także zakup map papierowych.

UNIKAJ ZIMY, JEŚLI CHCESZ PRZEJECHAĆ PRZEZ PRZEŁĘCZE GÓRSKIE

Śnieg w górach Atlas spada corocznie. Chociaż główne drogi są otwarte przez cały rok, to drogi w wyższych partiach gór mogą być zablokowane na krótkie okresy po ciężkich opadach. Jeśli zamierzasz przejechać przez przełęcz, taką jak Tizi-n’Tichka lub Tiz-n’Test, pamiętaj, że od grudnia do marca mogą one być zamknięte z powodu dużych opadów śniegu.

UNIKAJ JAZDY W NOCY I NIE PROWADŹ POD WPŁYWEM ALKOHOLU

Drogi w Maroku są słabo oświetlone, nawet te główne, dlatego jeżdżąc w nocy, trzeba zachować szczególną ostrożność. Nieraz może się zdarzyć, że wieczorem będziemy mijać osły, woły lub przechodniów bez żadnych odblasków. Jazda w Maroku pod wpływem alkoholu jest zabroniona i za takie przewinienie można zostać ukaranym grzywną lub zostać wtrąconym do więzienia.

MIEJ PRZY SOBIE CAŁĄ DOKUMENTACJĘ

Podczas odbierania wypożyczonego samochodu upewnij się, że masz przy sobie paszport i ważne prawo jazdy. Przyda się też karta kredytowa lub dodatkowa gotówka, w celu opłacenia kaucji za wypożyczony samochód. Miej przy sobie całą dokumentację podczas jazdy, na wypadek kontroli policyjnej. Minimalny wiek do prowadzenia samochodu w Maroku to 18 lat, ale wiele firm wynajmujących samochody wymaga, by kierowca miał co najmniej 21-23 lata. Dobrze jest mieć zainstalowaną aplikację na telefonie do tłumaczenia tekstów, ponieważ umowa często nie będzie sporządzona w języku angielskim. Na samym początku warto także zrobić filmik samochodu przed wypożyczeniem, w celu „udokumentowania” stanu pojazdu, gdyby właściciel chciał nam wmówić, że np. gdzieś porysowaliśmy samochód po jego oddaniu.

PRZYDATNE INFORMACJE

Jeśli chcemy zarezerwować przez Internet samochód w Maroku, możemy to zrobić np. na stronie Rentalcars.com.

Z powodu nieprzestrzegania przepisów ruchu drogowego w kwestii pierwszeństwa przez marokańskich kierowców, lepiej jest wypożyczyć samochód z pełnym ubezpieczeniem.

Na drogę zaleca się wziąć ze sobą jedzenie oraz dużą ilość napojów, ponieważ sklepy są rzadkością na bardziej odległych terenach.

Warto wcześniej wydrukować sobie dowód rezerwacji, by uniknąć nieprzyjemności tuż przed samym wypożyczeniem auta.

W Maroku praktycznie nie istnieje coś takiego jak pierwszeństwo przejazdu i zazwyczaj ustępuje się kierowcy bardziej „agresywnemu”.

Podczas jazdy po wiejskich terenach Maroka, na poboczach drogi będzie wiele stoisk i chat sprzedających różne towary. Często są to owoce, marokańskie tagine, olej arganowy, a także biżuteria- nie zapomnij się targować!

Stacje benzynowe nie są samoobsługowe. Pracownik obsługi pompuje paliwo do samochodów i następnie przyjmuje pieniądze. Na wielu stacjach nie ma możliwości płacenia kartą, więc dobrze jest mieć przy sobie gotówkę.

Aktualne ceny benzyny w Maroku można sprawdzić tutaj.

Marokańskie znaki są w stylu europejskim. Często niestety brakuje nazw ulic.

Z racji tego, że w Maroku poza miastami praktycznie nie ma chodników, trzeba zachować ostrożność w kwestii pieszych, jeżdżąc zwłaszcza drogami lokalnymi i międzymiastowymi.

GDZIE MOŻNA SIĘ ZATRZYMAĆ?

Istnieje wiele hoteli i pensjonatów do wyboru, zarówno w Boumalne Dades, jak i wzdłuż samej Drogi Tysiąca Kasb. Najczęściej są to motele lub hotele 3-gwiazdkowe. Jednym z najbardziej prestiżowych miejsc wzdłuż drogi jest Auberge Chez Pierre. Jest to tradycyjna kasba, wbudowana w zbocze wzgórza, przemieniona w 4-gwiazdkowy hotel, położony wśród tarasowych ogrodów pełnych owocowych drzew. Posiada również basen, bar oraz pięknie urządzone pokoje i apartamenty w stylu arabskim.

CIEKAWOSTKI

Jeśli nie czujesz się na siłach w kwestii prowadzenia samochodu po wąwozie, możesz skorzystać z wycieczki 4×4, które organizuje kilka hoteli w miasteczku Boumalne Dades w górę wąwozu Dadès i wzdłuż drogi gruntowej do pobliskiego wąwozu Todra.

Na miejscu warto również zwiedzić kanion na piechotę. Istnieje kilkadziesiąt szlaków turystycznych do wyboru, niektóre trwają od kilku godzin do nawet kilku dni. Na przykład trasa łącząca wąwozy Dades i Todra zajmuje od dwóch do trzech dni. Większość hoteli ma możliwość wynajęcia przewodnika, a niektóre także oferują wyprawy rowerami górskimi.

Policja niestety nierzadko łapie kierowców za błahe przewinienia, jak np. przejechanie po linii ciągłej. Oczywiście w imię prawa, lecz tak naprawdę chodzi o wyłudzenie od kierowcy pieniędzy. Często „łapówka” w wysokości 10 lub 15 $ załatwia sprawę.

Od XIX wieku do 1956 roku, czyli do czasu odzyskania nieodległości przez miejscową ludność, Maroko było kolonią francuską. Z tego względu, w Maroku w wielu miejscach można porozumiewać się w języku francuskim.

PODSUMOWANIE

Droga w wąwozie Dades jest niewątpliwie piękna, ale także niebezpieczna. Licząca prawie 130 km długości, z czego niemalże połowa drogi nie jest utwardzona i jest pokryta szutrem, z pewnością wymaga od kierowcy opanowania oraz koncentracji. Z racji powstania w ostatnich latach wielu hoteli i pensjonatów, z pewnością nie można powiedzieć, że jest to miejsce odludne, mimo że wąwóz Dades znajduje się wśród gór Atlas. Dla lepszego komfortu podczas jazdy, najlepiej przejechać ten odcinek wcześnie rano, gdy ruch uliczny jest najmniejszy i można spokojnie zrobić zdjęcia. Na pewno przebycie takiej trasy zapewni niezapomniane przeżycia.

jonl1973, żródło flickr (zdjęcie edytowane).

Nawfal Kharbach, źródło commons.wikimedia.org.

jonl1973, źródło flickr (zdjęcie edytowane).

Rigel, źródło Unsplash.

Frida Aguilar Estrada, źródło Unsplash.

Rigel, źródło Unsplash.

Nuno Silva, źródło Unsplash.

Rigel, źródło Unsplash.

POLEĆ ARTYKUŁ

ODWIEDŹ TAKŻE

TAMAGHZA I ZŁOTY KANION

RAFA KORALOWA DAEDALUS

ZATOKA TRUNK BAY

Artykuł Droga w Wąwozie Dades pochodzi z serwisu Adventures No Limits.

Rafa Koralowa Daedalus

Adventures No Limits — Thu, 08 Sep 2022 19:22:05 +0000

08.09.2022

RAFA KORALOWA DAEDALUS

Na Morzu Czerwonym niewątpliwie jest wiele miejsc, gdzie można nurkować i eksplorować podwodny świat. Jednak tylko niektóre z nich pozostały dzikie i praktycznie nienaruszone przez człowieka. Przykładem na to jest Daedalus Reef, gdzie poza różnorakimi koralowcami, małymi rybkami i skorupiakami, można podziwiać m.in. rekiny młoty czy żarłacze białopłetwe. Rafa koralowa Daedalus, razem z Elphinstone Reef oraz Brothers Islands, tworzą tak zwany Złoty Trójkąt Morza Czerwonego. Są to najczęściej odwiedzane rejony przez doświadczonych nurków przyjeżdżających do Egiptu, a także najbardziej widowiskowe pod względem flory i fauny.

OPIS

Rafa Daedalus jest jednym z najlepszych punktów do nurkowania na Morzu Czerwonym. Mierzy ona 400-600 metrów długości (dane zależne od źródła) oraz 100-150 metrów szerokości. Rafa leży w osamotnieniu i otoczona jest wodą, której głębokość dochodzi do około 500 metrów. Miejsce to charakteryzuje się stromymi ścianami, z wyjątkiem południowej strony, gdzie znajduje się płaskowyż na głębokości 30-40 metrów/90-130 stóp. Jej odległe położenie sprawia, że jest chroniona przed zbyt dużą liczbą turystów, co przyczynia się do przybywania tu wielu stworzeń morskich. Daedalus znajduje się na terenie Narodowego Parku Morskiego. Można tu nurkować tylko w ramach rejsów liveaboard (wyprawa nurkowa, podczas której uczestnicy mogą nocować na statku). Nurkowanie najczęściej jest podyktowane przez prądy morskie, które definiują kierunek opływania rafy. Bardzo często prądy biegną z północy na południe. Najlepiej jest nurkować od strony wschodniej rano, a skończyć późnym popołudniem po stronie zachodniej. Na rafie została utworzona sztuczna wyspa oraz wybudowana latarnia morska, którą można odwiedzić między zanurzeniami. Nurkowanie nocą jest zabronione, ze względu na zasady panujące w parku morskim, które są narzucone dla bezpieczeństwa zwiedzających. W nocy panują tu silniejsze prądy morskie, przez co nurkowanie o tej porze jest niebezpieczne. W Daedalus Reef jest mnóstwo korali, ryb oraz skorupiaków, które z kolei przyciągają większe ryby. Położenie na otwartym morzu sprawia, że tutejsze prądy morskie „przynoszą” wiele planktonu, który jest pożywieniem dla wielu tutejszych stworzeń oraz dla największej ryby świata- rekina wielorybiego, który przypływa tu zazwyczaj w lipcu i sierpniu. Daedalus Reef jest jednym z najlepszych, jak nie najlepszym miejscem do nurkowania w otoczeniu rekinów młotów na Morzu Czerwonym. Dla nurków nietechnicznych, dopuszczalna głębokość nurkowania to maksymalnie 40 metrów.

LOKALIZACJA

Daedalus Reef znajduje się 80 km na wschód od Marsa Alam, prawie w połowie drogi między liniami brzegowymi Egiptu i Arabii Saudyjskiej na Morzu Czerwonym. Jest to również mniej więcej połowa drogi od Sharm el Sheikh na północnym krańcu morza i południowej granicy Egiptu z Sudanem. Większość egipskich jachtów wypływa z Port Ghalib z miasta Marsa Alam, który jest najbliższym portem lądowym. Do portu można łatwo dotrzeć z lotniska w Marsa Alam, które obsługuje loty z wielu głównych europejskich lotnisk. Istnieje również alternatywa, w postaci przyjechania do Marsa Alam z lotniska z Hurgady, które jest oddalone niecałe 4 godziny jazdy autobusem. Rejsy z portu na rafę trwają około 4-5 godzin i zwykle odbywają się w nocy, by nurkowie o świcie mogli zacząć podziwiać piękno tamtejszej rafy koralowej.

KIEDY JEST NALEPSZA PORA NA NURKOWEWANE W DAEDALUS REEF?

Chociaż w Daedalus można nurkować przez cały rok, morze jest wyraźnie chłodniejsze od stycznia do marca. Większość rejsów liveaboard oferuje wycieczki od połowy marca do połowy grudnia. Natomiast najlepszy okres na nurkowanie w Daedalus Reef przypada od maja do lipca (biorąc pod uwagę czynniki pogodowe). Należy jednak pamiętać, że w tych miesiącach można nie zobaczyć niektórych zwierząt morskich! Więcej o tym w dalszej części artykułu.

CZY KAŻDY MOŻE NURKOWAĆ NA RAFIE DAEDALUS?

Nie każdy może nurkować na Daedalus. Trzeba posiadać jeden z certyfikatów:

PADI Advanced Open Water
CMAS 2
NAUI Experienced
SSI Advanced Adventurer

Może być inny odpowiednik lub wyższy stopień. Należy także posiadać na swoim koncie co najmniej 50 zarejestrowanych nurkowań. Wymogi te są spowodowane występowaniem prądów morskich, wynikających z położenia rafy na otwartym morzu.

NA CO ZWRÓCIĆ UWAGĘ?

Obecność silnych prądów wymaga sporej pewności siebie i doświadczenia w poruszaniu się w tego typu środowisku.

Prądy na Daedalus mogą być silne, ale ich kierunki są dość przewidywalne. Warto wziąć ze sobą kompas, aby zachować orientację w terenie.

Noszenie rękawic podczas nurkowania jest zabronione.

Należy pamiętać o zabraniu odpowiedniej ochrony termicznej do nurkowania, ponieważ prądy morskie sprawiają, że im głębiej będziemy schodzić, tym woda będzie zimniejsza.

Wejście do parku morskiego Daedalus Reef jest płatne. Cena będzie zależeć od ilości dni przebytych na łodzi, a także ilości nurkowań.

O obecnie panujących nakazach i opłatach na rafie Daedalus można dopytać firmy zajmującej się wypożyczaniem jachtów.

NAJLEPSZY OKRES NA OGLĄDANIE DZIKICH MIESZKAŃCÓW DAEDALUS REEF

W okolicy rafy można zobaczyć różne gatunki rekinów, takich jak żarłacze białopłetwe, rekiny młoty, rekiny szare, a nawet bardzo rzadkiego kosogona, jeśli szczęście nam dopisze. Oprócz rekinów można tu spotkać wiele ryb, takich jak amfiprion plamisty (błazenek plamisty) karanks żółtopłetwy, tuńczyk Dogtooth Tuna czy makrele. Latem istnieje również szansa na zobaczenie rekinów wielorybich, które przepływają w pobliżu, żywiąc się planktonem.

Poniższa tabela przedstawia, w jakich miesiącach najlepiej jest obserwować dane zwierzę.

Zwierze	Okres
Delfiny	Czerwiec-Wrzesień
Rekiny	Marzec-Grudzień
Manty	Marzec-Grudzień
Żółwie	Kwiecień-Grudzień
Meduzy	Czerwiec

SZTUCZNA WYSPA I LATARNIA

Latarnia morska została zbudowana na sztucznej wyspie w 1863 roku. Głównym powodem, dla którego wzniesiono latarnię w tym miejscu, były kolizje kilku statków z rafą koralową. Na południowo-zachodnim krańcu wyspy o wymiarach 400 metrów długości i 100 metrów szerokości, znajdują się dwa długie pomosty, ale tylko jeden jest obecnie używany. Łodzie cumują w tym miejscu, by turyści mogli wejść na molo, a następnie przejść wzdłuż niego do latarni morskiej. Mierzy ona 30 metrów (98 stóp) wysokości i jest pomalowana na czarno-białe poziome pasy. Obok mieści się 2-piętrowy budynek kwaterunkowy dla egipskiej straży przybrzeżnej i marynarki wojennej. Latarnia została przebudowana w 1931 roku, a w 1993 roku przeszła gruntowny remont. Jej światło jest widoczne z odległości 15 mil morskich, czyli prawie 30 kilometrów.

RAFA DAEDALUS W LICZBACH

Głębokość nurkowania (dla nurków nietechnicznych): 5-40 metrów
Widoczność: 20-40 metrów
Temperatura wody: 23-30°C
Liczba miejsc do nurkowania: 3
Odległość: 80 km na wschód od Marsa Alam, 275 km na południowy wschód od Hurghady

PRZYDATNE LINKI

Firmy w Egipcie organizujące rejsy m.in. do Daedalus Reef

https://www.blueplanet-liveaboards.com/en/liveaboards

https://www.seaserpentfleet.com/

Rekreacyjne stopnie nurkowe

http://www.nurkopedia.pl/index.php/Rekreacyjne_stopnie_nurkowe

wersja angielska

https://en.wikipedia.org/wiki/Recreational_diver_training

Pogoda w Daedalus Reef

https://weawow.com/c9927289

CIEKAWOSTKI

Nazwa Daedalus została nadana przez Admiralicję Brytyjską (nazwa dowództwa brytyjskiej Królewskiej Marynarki Wojennej- Royal Navy). Była ona odpowiedzialna za sporządzanie map dla żeglugi morskiej w tym rejonie. Druga nazwa tego miejsca to Abu Kizan. Pochodzi od arabskiego słowa „kizan”, które oznacza garnki. Dlaczego takie nazewnictwo? Otóż na północnej ścianie rafy spoczywał wrak statku, który na swoim pokładzie przewoził głównie garnki. Rozbił się on o rafę koralową i zatonął. Dzisiaj po wraku nie zostało prawie nic, ponieważ został on zniszczony przez morskie fale i prądy.

Podczas wieczornego rejsu na Daedalus Reef, na środku Morza Czerwonego można podziwiać pięknie rozgwieżdżone niebo. Przy bezchmurnej pogodzie można dostrzec nawet drogę mleczną.

W szczytowym sezonie przy Daedalus Reef jest zacumowanych nawet 20 jachtów i w jednym czasie może nurkować nawet 500 nurków. Warto mieć to na uwadze, ponieważ im więcej ludzi, tym mniejsza szansa na zobaczenie rekinów.

Na rafie Daedalus znajduje się wrak Zealot, który spoczywa na głębokości od 80 do 120 metrów. Statek przewoził ładunki żelaza, które są rozsiane wokół niego. Parowiec zatonął z powodu złej nawigacji w latach 80-tych XX wieku. Wrak ten świetnie nadaje się do eksploracji przez nurków technicznych.

PODSUMOWANIE

Zobaczenie stada rekinów w ich naturalnym środowisku będzie zapewne dla każdego nurka nie lada przeżyciem. Rafa koralowa Daedalus jest jednym z najlepszych miejsc na świecie do obserwacji żarłaczy białopłetwych i rekinów młotów. Nad naszymi głowami mogą także przepłynąć manty, zwane inaczej diabłami morskimi. Poza m.in. rekinami i mantami, można poszukać wśród koralowców ich mniejszych mieszkańców, jak np. błazenka plamistego czy idolka mauretańskiego. Rafę zamieszkują także mureny olbrzymie, mogące mierzyć nawet 250 cm długości, które lubią kryć się i odpoczywać w szczelinach skalnych. Jeśli posiadamy odpowiednią liczbę zarejestrowanych nurkowań oraz certyfikat, warto kupić lub wypożyczyć aparat do robienia zdjęć pod wodą, ponieważ fotografie, jakie można wykonać florze i faunie, na pewno będą wyjątkowe.

Derek Keats, źródło flickr (zdjęcie edytowane).

Derek Keats, źródło commons.wikimedia.org (zdjęcie edytowane).

Derek Keats, źródło flickr (zdjęcie edytowane).

Gerald Schömbs, źródło Unsplash.

Derek Keats, źródło commons.wikimedia.org (zdjęcie edytowane).

Derek Keats, źródło flickr (zdjęcie edytowane).

POLEĆ ARTYKUŁ

ODWIEDŹ TAKŻE

TAMAGHZA I ZŁOTY KANION

DROGA W WĄWOZIE DADES

WYSPY SAN JUAN

Artykuł Rafa Koralowa Daedalus pochodzi z serwisu Adventures No Limits.

Tamaghza i Złoty Kanion

Adventures No Limits — Mon, 15 Aug 2022 16:21:53 +0000

16.08.2022

TAMAGHZA I ZŁOTY KANION

Na pograniczu tunezyjsko-algierskim znajdują się 3 oazy. Największa z nich to Tamaghza, oddalona niecałe 70 km od miasta Tauzar, gdzie na przełomie listopada i grudnia organizowany jest coroczny Międzynarodowy Festiwal Oazy. W pobliżu miejscowości mieści się jeden z najładniejszych kanionów pustynno-górskich w Tunezji, zwany „Złotym Kanionem”. Najpiękniejszy punkt, jaki można zobaczyć w tej okolicy poza kanionem, to źródła czystej wody, spływające do wąwozu w postaci zjawiskowych wodospadów.

KRÓTKA HISTORIA TEGO MIEJSCA

W czasach starożytnych, miejsce to nazywało się Ad Turres. Dzięki swojemu górzystemu terenowi z dostępem do wody, miejscowość pełniła funkcję obronnej twierdzy, założonej przez Imperium Rzymskie za czasów jego panowania w Afryce Północnej. Dzisiejsza Tamaghza była również w starożytności schronieniem dla tutejszych plemion Berberów. W późniejszych wiekach, w okresie istnienia Cesarstwa Bizantyńskiego, miejscowość ta stała się siedzibą biskupstwa. Drogę prowadzącą z Szabika (As-Sabikah), o długości niecałych 15 kilometrów, wybudowano podczas II wojny światowej. Rozkaz budowy wydał Erwin Rommel, który był niemieckim Generałem marszałkiem polnym zwanym ze względu na swoją przebiegłość „Lisem Pustyni”. Powodem budowy było oblężenie przeprowadzone przez aliantów, którzy nadeszli z północy. Jednak dzięki takiemu posunięciu, Rommelowi udało się przerwać osaczenie i skierować swoje wojska na południe. W roku 1930, w okolicy znaleziono prehistoryczne narzędzia i domowe przedmioty, wykonane z kamienia oraz gliny.

OPIS

Tamaghza lub Tamerza jest największą górską oazą w Tunezji. Jej główną atrakcją turystyczną jest Złoty Kanion, który oddalony jest od centrum o 1 kilometr. Tamaghza jest umiejscowiona na szczycie wielkiego kanionu. Góruje ona nad rozległą równiną, która rozciąga się aż do największego słonego jeziora Tunezji, zwanego Wielkim Szottem (Chott el-Jerid). W mieście znajduje się 4-gwiazdkowy hotel (link tutaj) z pięknymi widokami na Saharę oraz starą wieś. Do miasta można dostać się autokarem, samochodem terenowym, który można wypożyczyć w Tauzar, a także komunikacją publiczną.

KANION

Kanion od południa otoczony jest dzikimi pustynnymi terenami. Liczy 3 kilometry długości (1,8 mil), a skały mają kontrastowe czerwono-pomarańczowe barwy. Kolorystyka kanionu zmienia się w ciągu dnia. Jest to zależne od światła słonecznego, dzięki czemu kanion o każdej porze wygląda inaczej. Po wąwozie można poruszać się pieszo lub wypożyczyć osiołka, lecz nie zawsze istnieje taka możliwość. Podczas przechadzki po kanionie, napotkamy wiele małych wodospadów, spadających kaskadami z pęknięć w skale. Na miejscu są dwie restauracje i kilka straganów z napojami bezalkoholowymi i herbatą, ale i tak lepiej jest wziąć ze sobą jedzenie i przede wszystkim coś do picia (nie napoje alkoholowe). Ścieżka do wąwozu jest pełna stoisk z upominkami. Najczęściej odwiedzanym obszarem Kanionu Tamerza jest trasa wokół Wielkiej Kaskady, gdzie codziennie przyjeżdża kilkadziesiąt autobusów z turystami. Otoczenie jest dość „ponure”, a głównym źródłem utrzymania mieszkańców są sprzedawane przez nich pamiątki. Można tu kupić wszelkiego rodzaju ceramikę, biżuterię, szisze, tradycyjne sukienki oraz wypchane zwierzęta pustynne.

GDZIE ZNAJDUJE SIĘ TAMAGHZA?

Tamaghza znajduje się 14 kilometrów na północ od miejscowości Szabika (As-Sabikah), niedaleko granicy z Algierią i 70 km od Tauzar, skąd prowadzonych jest większość wycieczek do tego miejsca. Usytuowana jest na wysokości ponad 300 m n.p.m. Tak samo jak Szabika, pierwotna wioska została opuszczona przez miejscowych po niszczycielskich deszczach w 1969 roku. Jej ruiny nadal stoją, a mieszkańcy przenieśli się do nowego miasta, zwanego New Tamerza (New Tameghza), kilkaset metrów dalej na zachód. Tameghza liczy niewiele ponad 2500 mieszkańców.

CO JESZCZE MOŻNA ZOBACZYĆ POZA KANIONEM?

Tubylcy ruiny dawnej wioski nazywają „śpiącą wioską Tamerza”. W niektóre wieczory w Tamerza Palace & Spa, który „czuwa” nad nową wioską od 1992 roku, organizuje się mistyczne wieczory, podczas których zapalanych jest ponad 5000 świec.

Niebo nad oazą Tamaghza nie jest „zanieczyszczone” sztucznym światłem. Dzięki temu, podczas pustynnej saharyjskiej nocnej ciszy, można obserwować miliony gwiazd, a jeśli szczęście dopisze to również galaktyki.

WARTO WIEDZIEĆ

Głównym towarem, który wystawia się na przydrożnych straganach z pamiątkami, są tzw. „róże pustyni”. Zbierane są one na Saharze przez dzieci i arabską młodzież. Warto także spróbować lokalnych daktyli.

W okolicach Złotego Kanionu oraz oazy Tamaghza trzeba uważać na występujące na pustyni skorpiony. Z tego powodu należy pamiętać, by zawsze ubierać zakryte obuwie, najlepiej wykonane z grubszego materiału.

Na uwadze trzeba mieć fakt, że na pustyni dni są bardzo upalne (pamiętajmy o odpowiednim nawadnianiu w trakcie dnia), natomiast noce chłodne. Tutaj link, gdzie można sprawdzić aktualny stan pogody w Tamerza.

CIEKAWOSTKI

W Tamaghza kręcono sceny do filmu „Angielski pacjent”. Jest to amerykański romans wojenny z 1996 roku w reżyserii Anthony’ego Minghelli.

W październiku 2000 roku kręcono tu sceny do filmu „W pustyni i w puszczy”.

PODSUMOWANIE

Będąc w zachodniej części Tunezji, w okolicy jeziora Wielki Szott, z pewnością warto odwiedzić Tamaghza. Oazy na środku pustyni są rzadkością i z pewnością dobrze by było takie miejsce zobaczyć na własne oczy. Dodatkowo, poza przejściem przez Złoty Kanion oraz obserwację rozgwieżdżonego tunezyjskiego nieba, istnieje możliwość przejechania się samochodami terenowymi po pobliskiej pustyni, które można wypożyczyć w mieście Tauzar. Przez to, że Tamaghza nie jest dużym miasteczkiem i nie ma w swojej ofercie wielu hoteli, można liczyć na spokojne i klimatyczne wieczory wśród pustynnych wiatrów Sahary.

Wicheh, źródło commons.wikimedia.org, (zdjęcie edytowane).

Jerzy Strzelecki, źródło commons.wikimedia.org.

Jerzy Strzelecki, suk przy wodospadzie, źródło commons.wikimedia.org.

Délirante Bestiole, Tamaghza: pozostałości po zalanej wiosce, źródło flickr.

Archiwa: Afryka - Adventures No Limits

Góry Brandberg

GÓRY BRANDBERG

OPIS

LOKALIZACJA

KTO PIERWSZY WSZEDŁ NA SZCZYT?

MALOWIDŁA

ILE TRWA WĘDRÓWKA NA SZCZYT KÖNIGSTEIN?

CO WARTO WIEDZIEĆ

GDZIE LEŻY SZLAK NA KÖNIGSTEIN?

KIEDY NAJLEPIEJ WYBRAĆ SIĘ DO NAMIBII?

CIEKAWOSTKI

PRZYDATNE LINKI

Brandberg White Lady Lodge

Brandberg Rest Camp

Biuro podróży organizujące wejścia w góry Brandberg

Mapa szlaków na górę Königstein

Interaktywna mapa Namibii z atrakcjami turystycznymi

Pogoda w masywie Brandberg

Wizualizacja 3D widoku ze szczytu Königstein

PODSUMOWANIE

POLEĆ ARTYKUŁ

ODWIEDŹ TAKŻE

TAMAGHZA I ZŁOTY KANION

DROGA W WĄWOZIE DADES

GERLACH

Droga w Wąwozie Dades

DROGA W WĄWOZIE DADES

HISTORIA GEOLOGICZNA

KRÓTKO O WĄWOZIE

WĄWÓZ DADES- GDZIE TO JEST?

JAK JEŹDZIĆ PO MAROKU

NIE PRZEKRACZAJ PRĘDKOŚCI ANI LINII CIĄGŁEJ

ZACHOWAJ DYSTANS I NIE POLEGAJ NA KIERUNKOWSKAZACH

NIE PRZEJMUJ SIĘ TRĄBIENIEM

WYNAJMIJ ODPOWIEDNI SAMOCHÓD

POBIERZ MAPY NA TELEFON PRZED PODRÓŻĄ

UNIKAJ ZIMY, JEŚLI CHCESZ PRZEJECHAĆ PRZEZ PRZEŁĘCZE GÓRSKIE

UNIKAJ JAZDY W NOCY I NIE PROWADŹ POD WPŁYWEM ALKOHOLU

MIEJ PRZY SOBIE CAŁĄ DOKUMENTACJĘ

PRZYDATNE INFORMACJE

GDZIE MOŻNA SIĘ ZATRZYMAĆ?

CIEKAWOSTKI

PODSUMOWANIE

POLEĆ ARTYKUŁ

ODWIEDŹ TAKŻE

TAMAGHZA I ZŁOTY KANION

RAFA KORALOWA DAEDALUS

ZATOKA TRUNK BAY

Rafa Koralowa Daedalus

RAFA KORALOWA DAEDALUS

OPIS

LOKALIZACJA

KIEDY JEST NALEPSZA PORA NA NURKOWEWANE W DAEDALUS REEF?

CZY KAŻDY MOŻE NURKOWAĆ NA RAFIE DAEDALUS?

NA CO ZWRÓCIĆ UWAGĘ?

NAJLEPSZY OKRES NA OGLĄDANIE DZIKICH MIESZKAŃCÓW DAEDALUS REEF

SZTUCZNA WYSPA I LATARNIA

RAFA DAEDALUS W LICZBACH

PRZYDATNE LINKI

Firmy w Egipcie organizujące rejsy m.in. do Daedalus Reef

Rekreacyjne stopnie nurkowe

wersja angielska

Pogoda w Daedalus Reef

CIEKAWOSTKI

PODSUMOWANIE

POLEĆ ARTYKUŁ

ODWIEDŹ TAKŻE

TAMAGHZA I ZŁOTY KANION

DROGA W WĄWOZIE DADES

WYSPY SAN JUAN

Tamaghza i Złoty Kanion

TAMAGHZA I ZŁOTY KANION

KRÓTKA HISTORIA TEGO MIEJSCA

OPIS

KANION

GDZIE ZNAJDUJE SIĘ TAMAGHZA?

CO JESZCZE MOŻNA ZOBACZYĆ POZA KANIONEM?

WARTO WIEDZIEĆ

CIEKAWOSTKI

DROGA W WĄWOZIE DADES