TRUDNE POCZĄTKI W CIĘŻKICH CZASACH

W 1924 roku, kiedy tylko nieliczni posiadali samochody, przedstawiono pierwsze plany budowy drogi wzdłuż góry Großglockner. W tamtym okresie plany te wzbudzały jedynie sarkazm. Głównie dlatego, że Austria borykała się z problemami ekonomicznymi oraz społecznymi, spowodowane przez przegranie I wojny światowej. Dodatkowo Austria jako kraj skurczył się o jedną siódmą względem swojej dawnej, przedwojennej wielkości.

29 października 1929 roku, kiedy doszło do krachu na nowojorskiej giełdzie ( tzw. Czarny Wtorek), a następnie do wielkiej depresji, również w Austrii nastał kryzys ekonomiczny. Dlatego kraj potrzebował projektów do walki z nieustannie rosnącym bezrobociem.

Rząd austriacki przejrzał ponownie plany „Großglockner Hochalpenstraße” i postanowił kontynuować pierwotne plany budowy z 1924 roku. Przyjął także, że szerokość drogi będzie wynosić 6 metrów (początkowo droga miała mieć 3 metry szerokości z możliwością poszerzenia jej do 5 metrów).

Oczekiwano, że turystyka spłaci koszty budowy drogi i zapewni stały dochód z opłat drogowych. Ale nie tylko. Chodziło również o to, aby pobudzić turystykę tzw. high-end w Austrii. Dotyczy ona konsumpcji dóbr i usług wśród bardziej zamożnego społeczeństwa. Samochody w tamtych czasach były luksusem, na który mogli sobie pozwolić tylko bogaci obywatele.

W 1930 roku 30 sierpnia o godzinie 09:30 zdetonowano pierwszy ładunek wybuchowy pod przyszłą wysokogórską drogę Grossglockner. Szosa ta, zawdzięcza swoje powstanie inżynierowi drogowemu Franzowi Wallackowi i Franzowi Rehrlowi, gubernatorowi Salzburga. Oni też jako pierwsi przejechali żwirową drogą już w 1934 roku, kiedy nie była jeszcze ukończona. Dzięki blisko 4000 robotników 3 sierpnia 1935 roku ukończono budowę drogi i tego dnia została oficjalnie otwarta.

Wraz z poprawą sytuacji gospodarczej w Austrii i Niemczech po II wojnie światowej, na drogach pojawiało się coraz więcej samochodów. W tamtym czasie drogę tą jeszcze bardziej zmodernizowano i rozbudowano. Powiększono parkingi oraz dobudowano nowe, które miały pomieścić 4000 samochodów (wcześniej było to 800 aut), a także poszerzono drogę z 6 metrów na 7,5 metra. Podniesiono także maksymalną prędkość dopuszczalną na drodze z 40 km/h do 70 km/h. Z czasem również wybudowano nowe obiekty gastronomiczne i noclegowe.

Poniżej zamieszczam filmik, który znajduje się YT pokazujący jak wyglądała praca przy drodze Grossglockner w latach 1930-1935.