Archiwa: Bałkany - Adventures No Limits

Jaskinia Baredine

Adventures No Limits — Wed, 05 Oct 2022 13:50:45 +0000

19.04.2022

JASKINIA BAREDINE

W pobliżu miejscowości Nova Vas w Chorwacji znajduje się Jaskinia Baredine, w której możemy oglądać wspaniałe formacje stalaktytów i stalagmitów. Jedną z atrakcji podczas zwiedzania jaskini jest podziemne jezioro znajdujące się u podnóża 66-metrowego wąwozu. Trasa zwiedzania pod okiem przewodnika obejmuje pięć sal, które są połączone schodami oraz ścieżkami.

SKĄD SIĘ WZIĘŁA NAZWA

Nazwa Baredine oznacza obszar, który otacza jaskinię, dlatego jaskinia Baredine otrzymała taką nazwę. Najprawdopodobniej pochodzi od słowa „Bared”, co w języku miejscowym oznacza nieuprawianą ziemię. Dziś określenie to nie odzwierciedla w żaden sposób rzeczywistości. Przez wieki pracowici mieszkańcy tego regionu przekształcali okoliczne tereny w żyzne pola i usuwali skały. Na obszarze, który otacza jaskinię, rozciąga się widok na ogrody oliwne, a także winnice.

POCHODZENIE JASKINI

Teren krasowy, w którym powstała jaskinia, to osady morskie z okresu kredy (100 milionów lat temu) pokryte czerwoną glebą tzw. terra rossa. Podziemna część jaskini powstała w wyniku ruchów wody podczas procesów krasowych około 3,5 mln lat temu.

LOKALIZACJA

Jaskinia znajduje się w Chorwacji, w północnej części Istrii, niedaleko miejscowości Nova Vas, między Porečem, Višnjanem i Tar, około 5 km od wybrzeża. Droga, która prowadzi z tych miejscowości do jaskini jest oznaczona znakami. Obok jaskini znajduje się duży parking dla samochodów osobowych i autobusów. Pieczara otoczona jest historycznymi fortami, antycznymi willami i średniowiecznymi klasztorami.

OPIS

Wejście do jaskini ma stożkowaty kształt, który na głębokości 15 metrów rozszerza się i wchodzi do pierwszej sali. Jaskinia jest skarbnicą stalaktytów, stalagmitów oraz podziemnych form, które powstały miliony lat temu. W ten sposób utworzyły się spektakularne formy krystaliczne, z których najbardziej charakterystyczne to 10-metrowe „zasłony”, figurka Matki Boskiej, pastuszki Milki, Krzywa Wieża w Pizie oraz Bałwan, „rzeźba”, która stała się znakiem rozpoznawczym tej jaskini.

Jaskinia Baredine ma 132 metry głębokości, a na jej dnie znajdują się podziemne jeziora, których głębokość dochodzi do 30 metrów. Składa się z pięciu dużych sal na głębokości 60 metrów i kraterem o głębokości 66 metrów, który prowadzi do kilku podziemnych jezior.

Jaskinia jest chronionym geomorfologicznym rezerwatem przyrody.

Zwiedzanie odbywa się z przewodnikiem (wliczone w cenę) posługującym się językami takimi jak: chorwacki, włoski, niemiecki, angielski i rosyjski. Wycieczka trwa około 40 minut i polega na przejściu około 300 metrów trasy przez pięć oświetlonych lampami „sal”.

Reguły panujące w jaskini:

Zakaz palenia wewnątrz jaskini.

Fotografowanie dozwolone jest tylko bez użycia lampy błyskowej.

Zabrania się wprowadzania zwierząt.

CECHY CHARAKTERYSTYCZNE

wysokość: 117 m n.p.m.
całkowita głębokość jaskini wraz z jeziorami: 132 m
głębokość punktu turystycznego: 60 m
całkowita długość trasy jaskini: 300 m
liczba pomieszczeń: 5
temperatura powietrza: 14 °C
temperatura wody podziemnej: 13,2 °C

PIERWSZE EKSPLORACJE

Pierwsze udokumentowane zejścia do jaskini zostały przeprowadzone przez speleologów z Triestu na początku XX wieku. Wtedy speleologowie zeszli na głębokość 80 metrów.

W 1973 roku członkowie porečańskiego klubu speleologicznego Proteus udali się do dolnej części jaskini. Odkryli tam korytarz, który umożliwił im dotarcie aż do podziemnych jezior. Dziś miejsce to uważane jest za całkowitą głębokość jaskini. Z ich inicjatywy w 1986 r. Jaskinia Baredine została ogłoszona pomnikiem przyrody ze względu na swoje szczególne cechy, a także piękno.

Pierwsze konkretne działania mające na celu „przygotowanie” jaskini do zwiedzania przez turystów rozpoczęły się na początku lat dziewięćdziesiątych. W maju 1995 roku jaskinia została otwarta dla turystów. Od czasu pierwszych badań w 1973 roku do dziś prowadzone są eksploracje, których celem jest znalezienie nowych, korytarzy oraz „sal”.

LEGENDA

Z XIII wieku pochodzi legenda o jaskini Baredine. Legenda głosi, że pewien szlachcic z Poreča o imieniu Gabrijel zakochał się w pięknej pasterce. Mieszkała w Nova Vas, a na imię jej było Milka. Matka, która nie chciała dopuścić do ślubu jej syna z pasterką, postanowiła dać lokalnym bandytom trzy złote monety, aby zabili piękną Milkę. Oprawcy nie zabili pasterki, lecz wrzucili ją do jaskini. Kiedy szlachetny Gabrijel dowiedział się o tym, wsiadł na konia i zniknął. Koń został odnaleziony dopiero przy pobliskiej jaskini. Legenda głosi, że skamieniałe ciało nieszczęsnej pasterki stopniowo, rok po roku, zsuwało się w głąb jaskini w poszukiwaniu ukochanego, lecz czy go znalazła tego nie wie nikt.

NIEZWYKŁY MIESZKANIEC JASKINI

Jaskinię Baredine zamieszkuje niezwykłe zwierzę. Jest to odmieniec jaskiniowy, który żyje w wodach podziemnych rozległego obszaru Krasu Dynarskiego, w części Włoch, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny. Ma długie, miękkie, podobne do węgorza ciało. Dorosłe osobniki osiągają zwykle długość od 20 do 25 cm, przy czym samce są nieco krótsze od samic. Ubarwienie jest białe (brak pigmentacji) z żółtawymi i różowawymi odcieniami pochodzącymi z powierzchniowych naczyń włosowatych. Ze względu na podobieństwo skóry do ludzkiej odmieniec jaskiniowy nazywany jest również „ludzką rybą”. Jego oczy są całkowicie cofnięte i pokryte skórą z powodu życia w ciągłej ciemności. U młodszych osobników oczy są jednak nadal widoczne. Spłaszczony ogon, krótszy niż reszta ciała, ma skórzastą płetwę. Płaz ten ma małe kończyny z trzema słabo rozwiniętymi palcami przednimi, a tylne stopy mają dwa palce. Jego układ oddechowy obejmuje skrzela, skórę, a także płuca jako narządy pomocnicze w warunkach, gdy poziom tlenu jest bardzo niski.

Odmieniec jaskiniowy żywi się podwodnymi krabami, larwami owadów oraz mięczakami. Zwierzęta te żyją w podziemiach jaskiń. Naukowo udowodniono, że w wyjątkowych warunkach płaz ten może przeżyć nawet rok bez pożywienia.

Płaz ten rozmnaża się płciowo poprzez składanie jaj. Dojrzałość płciową osiągają około 15 roku życia. Jeśli dojdzie do zapłodnienia, samice składają jaja 2 lub 3 dni później. Każda z nich może złożyć w sumie 70 jaj.

Odmieniec jaskiniowy jest płazem o najdłuższej długości życia. Przyjmuje się, że mogą one żyć nawet 100 lat. Przyczyną tak długiego życia jest zmniejszona aktywność, powolny metabolizm i brak wrogów w ich środowisku.

CIEKAWOSTKA

Podczas eksploracji jaskini Baredina znaleziono ceramiczne naczynia. Świadczy to o tym, że w dawnych czasach w jaskini mieszkali ludzie.

CO ZNAJDZIEMY W POBLIŻU JASKINI

– Stoisko informacyjne

– Zadaszony taras z ofertą gastronomiczną

– Kolekcję starych maszyn rolniczych: www.traktorstory.com

– Galerię Konobon

– Centrum wspinaczki speleologicznej „Speleolit”: www.speleolit.com

– Miejsce ze stołami i ławkami obok jaskini dla miłośników pikników

PRZYDATNE INFORMACJE

Godziny otwarcia:

01.01. – 31.03.2022: po uprzednim umówieniu się

01.04. – 30.04.2022: od poniedziałku do piątku 10:00 – 14:00 (soboty, niedziele 10:00 – 16:00)

01.05. – 30.06.2022: 10:00 – 17:00

01.07. – 31.08.2022: 10:00 – 18:30

01.09. – 30.09.2022: 10:00 – 17:00

01.10. – 31.10.2022: 10:00 – 16:00

01.11. – 31.12.2022: po uzgodnieniu terminu

Wejście co 30 min.

Bilety wstępu:

Dzieci (5 – 15 lat): 45 kn (dzieci poniżej piątego roku życia gratis)

Dorośli: 75 kn

Studenci: 60 kn

Seniorzy (powyżej 65 lat): 65 kn

Aktualny cennik znajdziesz tutaj na oficjalnej stronie.

Aktualne godziny otwarcia znajdziesz tutaj na oficjalnej stronie.

PODSUMOWANIE

Wycieczka w głąb jaskini Baredina może być miłą odskocznią od np. ciągłego opalania się na pięknych chorwackich plażach. Zwiedzanie jaskini trwa niecałą godzinę, a przy odrobinie szczęście uda nam się sfotografować odmieńca jaskiniowego (który jest gatunkiem zagrożonym wyginięciem). W pobliżu znajduje się wystawa starych maszyn rolniczych, czy centrum wspinaczki speleologicznej „Speleolit” gdzie można spróbować swoich sił we wspinaczce jaskiniowej. Przy okazji można także spróbować lokalnego wina, chleba oraz oliwy z oliwek.

Shadowgate, źródło flickr.

Bernhard Wintersperger, źródło flickr.

POLEĆ ARTYKUŁ

ODWIEDŹ TAKŻE

WODOSPAD SAVICA

DROGA ALPEJSKA GROSSGLOCKNER

SIEDEM JEZIOR RILSKICH

Artykuł Jaskinia Baredine pochodzi z serwisu Adventures No Limits.

Siedem Jezior Rilskich

Adventures No Limits — Sat, 27 Aug 2022 13:22:52 +0000

30.03.2022

SIEDEM JEZIOR RILSKICH

Siedem Jezior Rilskich to grupa jezior znajdujących się w masywie górskim Riła w południowo-zachodniej Bułgarii. Są to jeziora polodowcowe znajdujące się na wysokości 2100-2500 metrów n.p.m. Niektóre z najdłuższych i najgłębszych rzek na Bałkanach mają swoje źródła w Rili, takie jak Marica, Iskyr i Mesta.

NAZWY JEZIOR

Dolnoto Ezero (Dolne Jezioro):

Pierwszym jeziorem, które nas przywita jest Dolnoto Ezero. Zbiera się w nim woda z wszystkich innych jezior, tworząc rzekę Dzherman. Dolnoto Ezero zostało nazwane dolnym jeziorem ze względu na jego położenie. Jezioro jest osadzone na wysokości 2.095 metrów, a jego głębokość wynosi 11 metrów.

Ribnoto Ezero (Jezioro Rybne):

Rybne Jezioro jest najpłytszym z jezior, jego głębokość wynosi tylko 2,5 metra. Jezioro leży na wysokości 2.184 m n.p.m. W pobliżu jeziora znajduje się Schronisko Siedmiu Jezior, gdzie można odpocząć przed dalszą wędrówką.

Trilistnika (Trójliść):

Trójliść, czyli trójlistne jezioro, wyróżnia się nieregularnym kształtem i niższymi brzegami niż pozostałe jeziora. Trójliść znajduje się na wysokości 2.216 metrów i ma 6,5 metra głębokości.

Bliznaka (Bliźniak):

Jezioro Bliźniacze jest uważane za największe z jezior, ponieważ jego powierzchnia wynosi 9,1 hektarów. Znajduje się na wysokości 2243 metrów i ma 27,5 metra głębokości. Jezioro Bliźniacze jest szerokie na brzegach i wąskie w środku, co nadaje mu kształt klepsydry. W porze suchej jezioro dzieli się na dwa mniejsze jeziora, od których wzięło swoją nazwę.

Babreka (Nerka):

Położone na wysokości 2 282 m n.p.m. Jezioro Nerka ma najbardziej strome brzegi ze wszystkich jezior. Nazwa jeziora pochodzi od jego kształtu, który z góry przypomina kształt nerki. Jezioro ma 28 metrów głębokości.

Okoto (Oko):

Jezioro nazwano Okiem z powodu swojego owalnego kształtu, przypominającego oko. Jest ono najgłębszym jeziorem cyrkowym w Bułgarii o głębokości 37,5 metra. Znajduje się na wysokości 2.440 metrów.

Salzata (Łza):

Jezioro Łezka, o najmniejszej powierzchni, zawdzięcza swoją nazwę najczystszej wodzie spośród wszystkich jezior. Jest to najwyżej położone jezioro na wysokości 2535 m n.p.m. i głębokości 4,5 metra. Woda w jeziorze Salzata jest tak przejrzysta, że można zobaczyć dno jeziora.

FAUNA I FLORA JEZIOR

Zimne i mroźne środowisko jezior nie jest odpowiednie do zamieszkania. Powodem jest niska temperatura wody, zasilana przez deszcze i roztopy. W niektórych jeziorach żyją strzeble potokowe oraz pstrągi.

KIEDY WYBRAĆ SIĘ DO JEZIOR RILSKICH

Najbardziej ruchliwym i najczęstszym okresem odwiedzin jezior jest sezon letni, a konkretnie lipiec i sierpień. Jest to idealne rozwiązanie, ponieważ temperatury przekraczają wtedy 10 stopni Celsjusza i istnieje mniejsze ryzyko wystąpienia burz.

Natomiast jeśli chcemy uniknąć tłumów możemy się wybrać wiosną lub jesienią. W tych porach roku średnia temperatura wacha się między 10, a 15 stopni Celsjusza. Istnieje jednak większe prawdopodobieństwo, że pogoda podczas naszej wędrówki może się popsuć. Przez to w skrajnych przypadkach trzeba będzie zrezygnować z wyprawy.

Dla bardziej wprawionych osób, ciekawą opcją może być wybranie się do Jezior Rilskich zimą (średnie temperatury wynoszą w okolicach od -5 do -10 stopni Celsjusza). Oczywiście zachowując pełną ostrożność na szlakach ponieważ pogoda zimą jest jeszcze mniej przewidywalna (warto zabrać także ze sobą min. ochraniacze czy raki) .

Jeziora zamarzają zazwyczaj w październiku i nie topnieją przed czerwcem. Pokrywa lodowa w tym czasie może mieć do 2 metrów grubości.

JAK DOJECHAĆ

Park Narodowy Rila znajduje się 2 godziny drogi na południe od stolicy Bułgarii, Sofii. W pobliżu kolejki linowej znajduje się parking, gdzie można zostawić samochód. Z parkingu można wejść prosto na szlak który prowadzi do Jezior Rilskich lub skorzystać z wyciągu. Ceny są następujące (2022 rok).

Dorośli:

Jeden zjazd: 12 BGN (lew bułgarski)

Dwa zjazdy: 20 BGN

Dzieci i seniorzy:

Jeden zjazd: 8 BGN

Dwa zjazdy: 12 BGN

Godziny otwarcia kolejki linowej:

Od poniedziałku do niedzieli: od 9:00 do 16:30

(Aktualny cennik oraz godziny otwarcia znajdziesz tutaj na oficjalnej stronie)

NOCLEG NA TERENIE JEZIOR RILSKICH

Jeśli chcielibyśmy zostać na dłużej i zwiedzić okolice, dobrym pomysłem jest nocleg w jednym ze schronisk. Na terenie siedmiu jezior znajdują się dwa schroniska gdzie możemy przenocować.

Również możemy skorzystać z kilku pensjonatów które znajdują się np. we wsi Panichishte oddalonego niecałe 9 km.

CO WARTO WZIĄĆ ZE SOBĄ

Ogólne wyposażenie.

Wybierając się na wędrówkę po Jeziorach Rilskich, która będzie trwała (według map) około 10 godzin (jeśli wybierzemy opcję bez kolejki linowej, natomiast opcja z wyciągiem w dwie strony to około 6 godzin) to warto wziąć ze sobą: balsam do ochrony przed słońcem, ciepłe ubrania, okulary przeciwsłoneczne, płaszcz przeciwdeszczowy, czapkę, coś do siedzenia na ziemi i wygodne buty z dobrym wsparciem dla kostki.

Własne jedzenie oraz napoje.

W ostateczności jeśli nam czegoś zabraknie, możemy kupić coś w schronisku. Trzeba jednak mieć na uwadze, że nie wszystko uda nam się tam kupić.

Dobre buty to podstawa.

Pamiętaj o tym, że teren może być mokry i śliski z powodu zalegającego śniegu. Dlatego buty z dobrą przyczepnością/podeszwą są niezbędne.

Odpowiednie ubranie.

Podczas gdy pogoda może być ciepła i słoneczna w regionie, pogoda w górach może być zmienna. Dlatego zawsze warto zabrać ze sobą dodatkową warstwę nieprzemakalnej odzieży. Natomiast pod kurtkę założyć dodatkową bluzę lub koszule z długim rękawem. Nawet w lecie, niektóre jeziora pozostają pokryte śniegiem.

A CO MÓWI LEGENDA?

Według legendy tysiące lat temu, kiedy planeta nie była jeszcze zamieszkana przez ludzi, w górach Riła żyła para olbrzymów. Kochali się oni bardzo i cenili piękno oraz wygodę swojego domu. Był on tak piękny, ciepły i przytulny, że każda żywa istota była nim oczarowana. Zaś miłość, jaką darzyły się olbrzymy, była celebrowana przez każdą istotę.

Niestety, pewnego dnia obok domu olbrzymów przeszły złe moce. Gdy tylko zobaczyły to piękne miejsce, wpadły w gniew, ponieważ pozazdrościły szczęścia i miłości olbrzymom. Postanowiły zniszczyć ich dom i miłość. Zesłały ciemne chmury, niszczycielskie wiatry, a także trzęsienia ziemi. Mąż olbrzym zaciekle bronił każdego źdźbła trawy, każdego małego strumyka i kwiatu. Chronił swoją ukochaną żonę i po pewnym czasie pokonał złe moce. To jednak tylko wzmogło ich złość, a także okrucieństwo, by doprowadzić do końca swoje nikczemne plany. W ciężkiej walce, która nastąpiła, młody olbrzym został zabity. Zadowolone ze swego osiągnięcia złe żywioły odeszły, pozostawiając po sobie rozbite skały, zniszczone doliny i pogrążoną w smutku kobietę.

Udręka młodej wdowy była tak wielka, że jej łzy tryskały niekończącym się strumieniem, który spływał aż do dolin. Tam zostały zebrane w przejrzyste jeziora o nieskazitelnej czystości.

Przed dotarciem do jeziora Babreka (Nerka) przewodnicy górscy pokazują podróżnym ogromny kamień położony w kierunku jeziora Salzata (Łza). „Widnieje” tam mężczyzna i kobieta o ogromnych rozmiarach. Według legendy są to postacie dwóch zakochanych w sobie olbrzymów. Pozostaną one tam na zawsze by „chronić” swój piękny dom.

CIEKAWOSTKI

Taniec Paneurhythmy – w połowie sierpnia odwiedzający Siedem Jezior Rilskich mogą być świadkami tańca Paneurhythmy. Setki ludzi z Bułgarii i całego świata, ubranych na biało, tańczą i ćwiczą w wielkich kręgach w pobliżu Jeziora Nerkowego. Taniec ten został wymyślony przez bułgarskiego filozofa i nauczyciela duchowego Beinsa Douno (Peter Deunov). Składa się on z sekwencji ćwiczeń wykonywanych przy muzyce w celu osiągnięcia wewnętrznej równowagi i harmonii. Każdego roku przez trzy dni (między 19 a 21 sierpnia) w parku odbywa się wielki festiwal poświęcony Beinsa Douno. Riła jest świętą górą dla wyznawców Douno i to właśnie tutaj przybywają, aby powitać wschodzące słońce.

Budowa kolejki linowej wywołała wiele kontrowersji wśród ekologów i osób ceniących piękno dzikiej przyrody. Powodem było wybudowanie kolejki na terenie rezerwatu, a władze parku podobno posądzano o łapówkarstwo (w Bułgarii niestety nie jest to rzadkością).

Do Siedmiu Jezior Rilskich co roku zjeżdża około 500 000 turystów z całego świata.

Przydatne linki:

www.rilanationalpark.bg
www.rilskiezera.bg

PODSUMOWANIE

Siedem Jezior Rilskich to bez wątpienia jedno z najpiękniejszych miejsc nie tylko w Bułgarii ale i na Bałkanach. Swoim urokiem przyciąga blisko pół miliona turystów, by mogli nacieszyć oczy pięknymi widokami i pooddychać rześkim powietrzem. Warto pamiętać, że wybierając się do Parku Narodowego Riły, dobrze jest mieć za sobą kilka mniejszych przebytych wędrówek. Doda nam to większej pewności, że bez problemu dojdziemy do wszystkich Jezior Rilskich.

Yuliyan Grozdev, żródło Unsplash.

Liam Martens, żródło Unsplash..

George Ivanov, żródło Unsplash.

Ivan Nedelchev, żródło Unsplash.

POLEĆ ARTYKUŁ

ODWIEDŹ TAKŻE

GERLACH

DROGA ALPEJSKA GROSSGLOCKNER

JASKINIA BAREDINE

Artykuł Siedem Jezior Rilskich pochodzi z serwisu Adventures No Limits.