OPIS

Podobno kanion Martvili został odkryty przez rodzinę książęcą Dadiani w  XIX wieku. Zostali oni tak mocno oczarowani tutejszą okolicą, że kazali utworzyć ścieżkę do wąwozu wzdłuż rzeki. Rodzina Dadiani, która rządziła Gruzją do 1867 roku, uwielbiała zażywać tu kąpiel. By dostać się do basenów, korzystali z prywatnych ścieżek oraz schodów, którymi można poruszać się do dziś. Ta historyczna ścieżka została przekształcona w wybrukowany szlak spacerowy o długości około 700 metrów, który rozpoczyna się bezpośrednio przy centrum dla zwiedzających. Należy zachować szczególną ostrożność podczas przybywania na szklaku w trakcie deszczu, ponieważ kamienie mogą być śliskie i łatwo w takich okolicznościach o wypadek.

Centrum zwiedzania kanionu znajduje się w miejscowości Inchkhuri. Obecnie znajdują się tam 2 mosty, 3 platformy widokowe i 30-stopniowe wapienne, historyczne schody. Ścieżka oferuje dobre widoki na most Fur, Łaźnię Dadianiego i 12-metrowy wodospad. Największą jednak atrakcją jest krótki spływ pontonem (obowiązkowo z przewodnikiem) po rzece Abasha, który pokazuje nam prawdziwe piękno tego miejsca. Wyrzeźbiony przez rzekę, 2,4-kilometrowy wąwóz ma 50-70-metrowe skalne ściany i kilka kaskadowych wodospadów. O spływach pontonem można przeczytać w dalszej części artykułu. Czas zwiedzania całego kanionu nie licząc spływu po rzece Abasha to niecałe 1,5 godziny.

Jest kilka rzeczy, które sprawiają, że Martvili jest innym kanionem niż reszta gruzińskich wąwozów. Po pierwsze, jego „prezencja”. W kanionie uświadczymy pięknie powyginane drzewa z wrzecionowatymi gałęziami oraz ogromne głazy pokryte mchem, które wiszą nad mieniącą się turkusowo-błękitną wodą. Roślinność jest tutaj gęsta, a zbocza kręte. Całość przypomina bajkowy świat. Duża wilgotność oraz klimat podzwrotnikowy sprawia, że jest tu „zielono” praktycznie przez cały rok. Po drugie, kanion Martvili jest Obszarem Chronionym Parków Narodowych Gruzji, dzięki czemu nie uświadczymy tu żadnego wandalizmu przeprowadzanego na tutejszej florze i faunie.