OPIS

1 marca 1938 roku powstał Park Narodowy Yala, który jest prawdopodobnie najbardziej popularnym i odwiedzanym parkiem narodowym na Sri Lance. Park jest podzielony na pięć bloków obejmujących około 979 kilometrów kwadratowych. Rozciągają się one od dżungli z głębi lądu, aż do plaż nad Oceanem Indyjskim. 37-kilometrowe wybrzeże, które tworzy południową granicę parku, jest miejscem gniazdowania pięciu gatunków żółwi. Ciągłe zmieniające się wydmy mogą osiągać wysokość do 25 metrów. Yala składa się głównie ze skał metamorficznych z czerwonobrązową i szarą glebą, która pokrywa większość obszaru. Rozległy teren składa się z krzewów, lasów nadrzecznych, wilgotnych, suchych lasów monsunowych, lasów ciernistych oraz słodkich i słonawych mokradeł. Park znajduje się w suchym oraz półsuchym regionie z opadami deszczu występującymi głównie podczas pory monsunowej przypadające na październik-grudzień. To właśnie wtedy tutejsza roślinność zaczyna „odżywać” i nabierać kolorów. Rezerwat Yala jest jednym z najlepszych miejsc na świecie do obserwacji lampartów. Żyje tu od 40 do 70 osobników (dane zależne od źródła).

Sri Lanka jest jednym z niewielu krajów na świecie, gdzie ludność na co dzień ma do czynienia z dzikimi zwierzętami. Nierzadko można zobaczyć tu słonie przechodzące przez drogę lub zakradające się do hotelowego lobby. Na wyspie znajduje się ponad 20 parków narodowych, lecz tym, co wyróżnia Park Yale od innych, jest duża różnorodność zwierząt. Rozmaitość ptaków, ssaków i gadów nie ma sobie równych na całej wyspie.

Podczas safari podróżujemy specjalnie do tego przystosowanym jeepem. Tył pojazdu, w którym siedzimy, jest uniesiony i tylko częściowo zabudowany co zapewnia lepszy widok. Dodatkowo osoby siedzące z przodu mogą uchylić przednią szybę, co daje możliwość robienia ładniejszych zdjęć. Podczas podróży nie wolno opuszczać samochodu. Wiele zwierząt znajduje się w oddali i trudno dostrzec je gołym okiem, dlatego warto mieć przy sobie lornetkę. Jeepy mogą wjeżdżać do Parku Narodowego Yala dwa razy dziennie; o 6 rano i o 2 po południu. Według strażników nie ma idealnych ram czasowych na obserwację zwierząt, lecz warto mieć na uwadze to, że z rana to ptaki są bardziej aktywne natomiast wieczorem ssaki. W południe z powodu wysokich temperatur zwierzęta chowają się w głąb dżungli przed słońcem. Wycieczka po Yala trwa około 4 godzin lub cały dzień w zależności, jaki wariant się wybierze. Przewodnik po parku nie jest wymagany, jednak kierowcy zazwyczaj niewiele mówią po angielsku lub wcale. Przewodnik jest bardzo przydatny, aby dostrzec zwierzęta, wybrać najlepszą trasę i wyjaśnić, jak działa krąg życia w rezerwacie. Dzięki temu lepiej zrozumie się zachowanie tutejszych zwierząt oraz będziemy mogli zadać nurtujące nas pytania związane z parkiem.

W parku znajdują się trzy kasy biletowe i cztery bramy wejściowe. Najbardziej ruchliwą i położoną najbardziej na południe bramą jest Palatupana, która stoi na południowo-zachodniej granicy Bloku I, około 20 km od Tissamaharama. Mniej popularne, ale również dobrze znane, Katagamuwa Gate stoi 12 km na wschód od Kataragama na północno-zachodnim krańcu bloku I. Żaden transport publiczny nie działa do żadnej z tych bram, więc jeśli nie mamy prywatnego transportu, musimy wykupić wycieczkę do parku u jednego z tutejszych hoteli lub operatorów wycieczek z siedzibą w Tissamaharama. Bilety można kupić przy obu bramach. Otwarta w 2016 roku kasa biletowa Galge jest położona po wschodniej stronie drogi Buttala, na granicy bloków III i IV, 18 km na północ od Kataragamy. Obsługuje dwie oddzielne bramy po przeciwnych stronach głównej drogi. Wschodnia brama oferuje bezpośredni dostęp do Bloku III i Bloku IV. Natomiast zachodnia oferuje dostęp do bloku V, a także pośredni dostęp (przez blok V) do bardziej na wschód położonego Parku Narodowego Lunugamwehera. Każdy autobus kursujący między Kataragamą a Buttalą może Cię podrzucić do kasy Galge, a na miejscu zwykle można odebrać jeepa, choć równie dobrze (i niedrogo) można to zrobić w Kataragamie.